Ministerie van VWS
 t.a.v. de heer dr. A. Klink
   Postbus 20350
   2300 EJ Den Haag










 Onderwerp: verhogen eigen bijdrage psychologische hulp
 Datum: 17 juni 2010
 Kenmerk: MtA/DK-




 Geachte heer Klink,


 Met deze brief vragen wij uw aandacht voor de gevolgen van uw voornemen om
 het eigen risico voor de eerstelijnspsychologische hulp (fors) te willen
 verhogen. Eerder dit jaar bracht het College voor Zorgverzekeringen het
 Pakketadvies 2010 uit, waarin dit onderwerp ook aan de orde komt.


 Namens de GGz-cliënten doen wij een dringend beroep op u om deze
 voorgenomen verhoging niet door te voeren en tevens om het maximaal aantal
 te vergoeden behandelingen vanuit de basisverzekering uit te breiden.


 De reden voor dit verzoek is ingegeven door de volgende overwegingen.
 Mensen die de drempel naar de huisarts nemen voor een verwijzing naar een
 psycholoog en die vervolgens de stap naar behandeling zetten, doen dat
 niet voor niets. Zij hebben hulp nodig. Het effect van bijdrageverhoging
 zou alleen zijn dat mensen die het niet (meer) kunnen betalen afzien van
 hulp.
   In de tweede plaats gaat een bijdrageverhoging voorbij aan het
preventieve karakter van de
   eerstelijnshulp: het streven is toch om met vroegtijdige interventie
verergeren van de problematiek te
   voorkomen, waarvoor zwaardere hulp nodig is. Dit betekent voor iemand
die in aanmerking komt voor
   geïndiceerde psychologische hulp een stapeling van eigen bijdragen:
         -  8 maal de eigen bijdrage van > E 10,00
     - mogelijk vier sessies voor eigen rekening (ca. E 320,00)
     - het eigen risico van E 165,00 kan aangesproken worden.
   Dit zijn geen positieve prikkels voor mensen om gebruik te maken van
preventief aanbod.
 Ten derde zou de ongelijkheid groter worden tussen eerstelijns
 psychologische hulp en tweedelijns psychotherapie waarvoor geen eigen
 bijdrage verschuldigd. Daarvan gaat een vreemde prikkel uit.


 Overigens krijgen wij steeds meer signalen van cliënten die aangeven dat
 het maximaal aantal behandelingen voor hen onvoldoende is. Ook hiervan
 willen we u graag op de hoogte stellen. Wanneer de aanvullende
 zorgverzekering geen extra sessies vergoedt en cliënten de sessies
 voortzetten omdat de problematiek nog voortduurt, moeten zij bedragen
 betalen van ca. E 80,00 of meer per sessie. Een verwijzing naar
 tweedelijns psychotherapie blijkt in de praktijk lastig.
 Hiervoor verwijs ik graag naar bijgevoegde bijlage.


   Hopelijk wilt u onze inbreng betrekken bij de verdere invulling van de
bezuinigingsmaatregelen.


   Met vriendelijke groet,


   Marjan ter Avest
   Directeur