MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid
Stationsplein 125
3818 LE Amersfoort

033 - 3032400


Kansen, maar ook veel onzekerheid: nieuwjaarsbijeenkomst patiŽnten- en cliŽntenorganisaties
20 januari 2015

De veranderingen in de zorg brengen kansen, maar ook veel onzekerheid. Dat is de boodschap op de nieuwjaarsbijeenkomst van de drie patiŽnten- en cliŽntenorganisaties, PatiŽntenfederatie NPCF, Ieder(in) en het Landelijk Platform GGz in Utrecht. De bijeenkomst stond in het teken van de veranderingen in de zorg per 1 januari. PatiŽnten, cliŽnten en hun vertegenwoordigers, maar ook mantelzorgers maakten in een reeks van negen ‘keukentafelgesprekken’ onder leiding van Harmke Pijpers duidelijk dat er vooral nog veel onzeker is. Mensen weten niet welke zorg en ondersteuning ze nog krijgen en op wie ze straks een beroep kunnen doen. Gesprekken met de gemeente over de zorg zijn niet, of niet goed gevoerd en onduidelijkheid is troef.

Keukentafelgesprek

Nely Sieffers was, als moeder van drie zonen waarvan twee met autisme, ťťn van de eersten in haar gemeente die werd uitgenodigd voor een keukentafelgesprek. “Ik kreeg het idee dat ze meer van mij leerde dan ik van haar. Elke consulent moet van alles wat weten en die kennis is er nog niet. Ouders die minder mondig zijn dan ik kunnen hierdoor de verkeerde kant op worden gedreven. Daarom is het zo belangrijk dat wij als ouders onze kennis delen met gemeenten ťn met elkaar. Illya Soffer, directeur van Ieder(in), was het hier roerend mee eens: “Een belangrijk thema in 2015 is ervaringsdeskundigheid: hoe organiseren we de processen zo dat dit niet van tafel wordt geveegd?”

Mantelzorg

Cailin Kuit coacht anderen in hun voorbereiding op het keukentafelgesprek. Hiervoor put ze uit eigen ervaring: ze heeft een stofwisselingsziekte en een dwarsleasie. “Ik leer mensen dat ze in hun eigen kracht blijven staan. Het gaat erom dat je dichtbij jezelf staat en dat je weet wat je wilt.”
Zelf weet Cailin heel goed wat ze wel en niet wil. Wat ze absoluut niet wil is mantelzorg: “Sporadisch vind ik het niet erg, maar ik wil niet dat mijn buren verplicht zijn mijn om te helpen met mijn verpleging, persoonlijke verzorging of huishouding. Dat legt toch een rare druk op relaties. Ook andere ervaringsdeskundigen gaven aan dat mantelzorg kan helpen, maar geen vervanging is van professionele zorg. Wilna Wind, directeur van de NPCF, brak desondanks een lans voor inzet van gepensioneerden als hulp in de zorg. Gemeenten moeten deze mensen actief oproepen om hun buren te helpen.

Inzet

Naast zorgen over de veranderingen in de zorg en de onzekerheid die hiermee gepaard gaat, is er ook de inzet om er iets van te maken. Marjan ter Avest, directeur van het Landelijk Platform GGz: “Wij blijven voorlichting geven aan gemeenten over mensen met een ggz-achtergrond, samen met ervaringsdeskundigen. En we maken ons nu bijvoorbeeld sterk om de eigen bijdrage voor kinderen in de ggz, die met de nieuwe jeugdwet is ingevoerd, van tafel te krijgen. Janke Witting biedt met haar stichting Aanzet werk aan meer dan 150 vrijwilligers: “Het belangrijkste is dat je gelooft in mensen, waardoor ze in hun kracht komen te staan. Onze mensen knappen bijvoorbeeld gebruikte computers op die ze weer voor minder dan 40 euro verkopen aan mensen die deze anders niet kunnen betalen. Dan gaat het erom dat zij geloven in wat ze kunnen en dan kan ik wel een telefoontje plegen naar Cap Gemini om te kijken of ze daar aan de slag kunnen.”

Kansen

Welke kansen biedt de decentralisatie? Marjan ter Avest: “Er zijn veel goede kleinschalige initiatieven. Die moeten we laten zien en we moeten de regionale patiŽnten- en cliŽntenorganisaties ondersteunen. Als dat gebeurt en we echt een transformatie krijgen, dan heeft decentralisatie zin. Ook Herman Klein Tiessink, beleidsmedewerker en programmaleider Zorg en Welzijn bij CliŽntenbelang Amsterdam (CA), ziet kansen: “Er is nu de mogelijkheid om cliŽnten centraal te stellen en uit te gaan van hun mogelijkheden. Maar daarvoor is er wel een andere manier van denken nodig, en zo ver zijn we nog niet. Wie al wel zo ver zijn, zijn de leden van de band United bij Music. Zij gaven een spetterend optreden en bandlid William Kamsteeg zorgde voor prachtige pianomuziek. “Wij kijken niet naar welke beperking iemand heeft maar wat iemand kan doen met een beperking”, gaf bandlid Arthur Shorty aan.

De nieuwjaarsbijeenkomst liet zien wat er mis gaat, wat er beter kan en welke kansen de veranderingen in de zorg bieden. Maar vooral hoe heel veel mensen op verschillende manieren helpen om de zorg beter te maken.

 

Meer nieuws...

Laatst bewerkt op: 21-1-2015 9:26